Mijn dag in Tskaltubo
De meeste westerlingen die naar Georgië gaan, komen voor de wijn, het eten en de bergen. Ik kwam voor een verlaten Sovjet-kuuroord.
Tskaltubo werd gebouwd als kuuroord voor Sovjet-arbeiders, met marmeren sanatoria die eruitzien als paleizen. Toen de Sovjet-Unie uiteenviel, had de nieuwe Georgische staat geen geld om het draaiende te houden, en het meeste raakte in verval.
In een van de sanatoria hoorde ik zware stappen op de begane grond. Het bleken koeien en varkens te zijn, die rondliepen in wat ooit de lobby was.
Boven vond ik een enorme balzaal, een voormalige bioscoop en versieringen die ik in een ruïne niet had verwacht. Die luxe was precies de bedoeling: arbeiders moesten zien dat ze nu hadden wat vóór de Revolutie alleen de adel zich kon veroorloven.
In sommige gebouwen wonen nog steeds families die in de jaren 1990 de oorlog in Abchazië ontvluchtten, en in een ervan vroegen bewoners me een klein bedrag om binnen te mogen. De noodwoningen en schuurtjes in de oude vleugels deden me denken aan Fallout of Metro 2033.
In een gerestaureerd gebouw vlakbij zag ik Stalin geschilderd tussen arbeiders en leraren. En ja, Sovjet-kuuroorden stonden bekend om vakantieliefdes, in het Russisch nog altijd kurortny roman genoemd.
